4.18.2009

Σφαχτόν προς βρώσιν ψυχών


Θα πω Καλό Πάσχα στην ανιψιά μου – για να ξέρει ότι η ευχή είναι η καθιερωμένη για αυτές τις ημέρες.

Οι μεγάλοι εννοούν ότι μετά το αίμα και τις δολοφονίες αμνών ας δώσει άφεση αμαρτιών η ελπίδα της Ανάστασης και η Ανάσταση. Θεία έμπνευση.

Τί καλά αν δεν ήταν συνυφασμένο το πάσχα με το αίμα! Ω, γλυκύ μου έαρ! Δεν έχει δεί ποτέ πώς το αρνάκι το αθώο ψυχανεμίζεται το μέλλον του κάτω απο το μαχαίρι. Δεν θα την εκπαιδεύσουμε όμως! Ούτε φέτος.

Ασε να τα βρεί μόνη της μπροστά της μετά τη φιλοσοφία της θρησκείας, την ιστορία και την πραγματικότητα Αμα την ενδιαφέρει, ας κάνει κάνα διδακτορικό ψάχνοντας την αλήθεια για τις διδαχές της παιδικής της ηλικίας.

Η πορεία της σκέψης της διδασκαλίας στο μυαλό της ήδη έχει ως εξής:

«Μετά τη γέννηση του φωτός, του Ιησού, που ενηλικιώνεται, και τη βάφτισή του αρχίζει να διδάσκει ‘Αγαπάτε αλλήλους’. Σε κάποιους δεν αρέσει αυτό. Επειδή εκείνος έχει πολλούς οπαδούς η τότε εξουσία τον θεώρησε επικίνδυνο.»

Δεν ήξερα να της πώ αν ήταν αυτός ο λόγος ή ότι δεν πλήρωνε φόρους. Και τον περνάνε από δικαστήριο, τον μαστιγώνουν, του φοράνε ακάνθινο στεφάνι και τον σταυρώνουν.

Mε ρωτάει: “Mα γιατί; Τί έκανε; ΄Οπλα δεν είχε, περιουσία δεν είχε, δεν σκότωσε, δεν βίασε, δεν έκλεψε, δεν καταχράστηκε.”

Θα της ευχηθώ να έχει την ελπίδα του Satori. ΄Οπως οι γλώσσες φωτός πάνω από τα κεφάλια των μαθητών μετά την ανάσταση! Και ίσως να βρεί το δρόμο της μέσα στη Βαβέλ.